Υπάρχουν μέρες που ξυπνάς και το σώμα σου είναι βαρύ πριν καν σηκωθείς. Δεν έχει συμβεί κάτι συγκεκριμένο. Απλώς όλα μοιάζουν λίγο πιο δύσκολα από όσο πρέπει.
Εκείνες τις μέρες δεν πιστεύω στα μεγάλα σχέδια. Πιστεύω στις μικρές τελετουργίες: πράγματα τόσο μικρά που δεν μπορείς να αποτύχεις σε αυτά.
Γιατί βοηθούν τα μικρά
Μια τελετουργία δεν είναι υποχρέωση. Είναι ένα σημάδι που βάζεις στη μέρα σου και λέει «εδώ είμαι, φροντίζω τον εαυτό μου». Όταν το μυαλό είναι θολό, η επανάληψη το ηρεμεί, γιατί δεν χρειάζεται να αποφασίσει τίποτα.
Μερικές ιδέες που δοκίμασα
- Ένα ποτήρι νερό μόλις ξυπνήσεις, πριν κοιτάξεις το κινητό.
- Άνοιξε το παράθυρο για ένα λεπτό, ακόμα κι αν κάνει κρύο. Άκου τι ακούγεται έξω.
- Φτιάξε το ρόφημά σου αργά, σαν να είναι το μόνο που έχεις να κάνεις.
- Στρώσε το κρεβάτι. Όχι τέλεια. Απλώς στρώσ' το.
- Το βράδυ, γράψε σε ένα χαρτί ένα μόνο πράγμα που έγινε σήμερα, όσο μικρό κι αν είναι.
Η φροντίδα δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακή για να μετράει.
Αν σήμερα δεν τα καταφέρνεις ούτε αυτά
Είναι εντάξει. Διάλεξε ένα. Αν ούτε αυτό γίνεται, κάθισε για λίγο και ανάσανε αργά. Η μέρα δεν κρίνεται από το πόσα έκανες, αλλά από το ότι την πέρασες.
Κι αν οι βαριές μέρες γίνονται πολλές στη σειρά, μίλησε σε κάποιον. Στο 10306 υπάρχουν άνθρωποι που ακούνε, κάθε μέρα, όλο το εικοσιτετράωρο.